دو مذاکره در کنار هم جریان دارد: انتخاب رئیس پارلمان جدید و تشکیل دولتی که بتواند اعتماد آن را جلب کند. توافق درباره اولی ممکن است همکاری احزاب را آسان‌تر کند، اما ترکیب ائتلاف را تعیین نمی‌کند. تا بررسی منابع در ساعات آغازین ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶، توافق ائتلافی نهایی در منابع بررسی‌شده منتشر نشده بود.
مأموریت داده شده و مرحله تشکیل دولت آغاز شده است
دفتر ریاست‌جمهوری تأیید کرد که اسحاق هرتزوگ در مراسم ۸ نوامبر، آیزنکوت، رهبر حزب یاشار، را مأمور تشکیل دولت کرد. اکنون مسئله انتخاب فرد مأمور نیست، بلکه تبدیل حمایت از نامزدی او به پشتیبانی از دولتی با ترکیب و برنامه مشخص است.
طبق توضیح رسمی کنست، فرد مأمور ۲۸ روز فرصت دارد. رئیس‌جمهور می‌تواند مهلت‌هایی اضافه کند که مجموع آنها از ۱۴ روز فراتر نرود. این تمدید در اختیار رئیس‌جمهور است و به‌صورت خودکار بخشی از مأموریت اولیه محسوب نمی‌شود.
هرتزوگ در سخنرانی خود بر امنیت، نیازهای نیروی انسانی ارتش، خدمت سربازی و اقتصاد تأکید کرد. شرکای احتمالی باید درباره این مسائل به توافق عملی برسند؛ صرف توافق بر سر نام نخست‌وزیر برای تشکیل یک دولت کافی نیست.
تفاهم درباره مسیر مذاکره، نه ترکیب نهایی دولت
گزارش N12 که ساعت ۲۰ روز ۹ نوامبر به‌روزرسانی شد، از تفاهم آیزنکوت و لیبرمن برای بررسی دولتی با حضور احزاب حریدی، یا یهودیان فوق‌ارتدوکس، خبر داد. این شبکه همچنین از پیشرفت در موضوع ریاست کنست گفت، اما نام نامزد رسما اعلام نشده بود و هماهنگی با دیگر رهبران بلوک همچنان لازم بود.
در بیانیه مشترکی که N12 نقل کرد، دو رهبر از اطمینان خود به امکان تشکیل دولتی با عمر چهار سال سخن گفتند. این بیانگر هدف سیاسی آنهاست، نه تأیید توافق بر سر کابینه یا برنامه حکومتی.
شبکه ۱۳ همان شب گزارش داد که آنها می‌خواهند پیش از پیشبرد گزینه دولت اقلیت، گفت‌وگو با احزاب حریدی را تا آخر دنبال کنند. این جزئیات، روایت یک رسانه از جلسه است؛ نه توافق امضاشده با شاس یا یهودیت متحد توراتی و نه تعهد این احزاب به پیوستن.
یهودیت متحد توراتی دو تصمیم را جدا می‌داند
N12 پاسخ یعقوب آشر به دعوت روی فولکمن از حزب یاشار برای حمایت احزاب حریدی از تعویض رئیس کنست را منتشر کرد. آشر گفت موضع حزبش این است که تغییر رئیس پارلمان هم‌زمان با تشکیل دولت جدید انجام شود، نه هنگام آغاز کار کنست.
این پاسخ ابتکار فوری پارلمانی را محدود می‌کند، اما به‌تنهایی به معنی پایان همه مذاکرات ائتلافی نیست. در مقابل، جریان داشتن گفت‌وگو نیز مخالفت حزب با پیوستن به اقدام علیه اوحانا را از میان نمی‌برد.
این تمایز در آستانه آغاز کار کنست بیست‌وششم اهمیت دارد که طبق گزارش N12 و شبکه ۱۳ برای ۱۰ نوامبر برنامه‌ریزی شده بود. حمایت از رئیس پارلمان و حمایت از دولت دو تصمیم جداگانه‌اند، حتی اگر مذاکره‌کنندگان هر دو موضوع یکسان باشند.
آزمون بعدی، توافقی قابل ارائه به پارلمان است
گام‌های ملموس بعدی اعلام نامزد ریاست کنست و روشن شدن تعهدات شرکای احتمالی درباره مسائل اصلی خواهد بود. گزارش پیشرفت به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که اختلاف‌ها درباره سربازی یا ترکیب ائتلاف حل شده است.
طبق شرح کنست، دولت پیشنهادی باید اصول سیاست‌گذاری، ترکیب و تقسیم مسئولیت‌های وزیران را ارائه کند و رأی اعتماد بگیرد. دولت پیشین تا تشکیل دولت جدید وظایف خود را ادامه می‌دهد. بنابراین مأموریت آیزنکوت نقطه آغاز مهمی است، اما هنوز به معنای انتقال قدرت نیست.
