هم محتوای تصویر و هم چیدمان آن
رایانه هنگام بازسازی، عکس اصلی را دریافت نمی‌کند. طبق صفحه پروژه، ورودی آن در این مرحله داده‌های تصویربرداری تشدید مغناطیسی کارکردی یا fMRI است که هنگام تماشای تصویر ثبت شده‌اند. هدف، برآورد محتوای صحنه و جایگاه عناصر مختلف درون قاب است.
سامانه از دو مسیر مکمل استفاده می‌کند. یک مسیر اطلاعات ساختاری، از جمله شکل‌ها، رنگ‌ها و چیدمان تقریبی را فراهم می‌کند. مسیر دیگر سرنخ‌هایی درباره محتوای دیداری می‌دهد. سپس یک مدل تولید تصویر این دو را برای دقیق‌تر کردن بازسازی ترکیب می‌کند. بنابراین شناسایی موضوع عکس به‌تنهایی کافی نیست و حفظ ترکیب واقعی صحنه نیز بخشی از مسئله است.
یادگیری از الگوهای مشترک افراد
اطلاعیه ۱۴ سپتامبر وایزمن توضیح می‌دهد که پژوهشگران به دنبال پاسخ‌های دیداری مشابه در بخش‌های مختلف مغز و میان افراد گوناگون بودند. مدل به جای جدا دانستن کامل هر اندازه‌گیری، سیگنال‌هایی با کارکرد دیداری مشابه را در گروه‌های مشترک قرار می‌دهد.
صفحه پروژه این گروه‌ها را خوشه‌های کارکردی مشترک توصیف می‌کند. چنین رویکردی اجازه می‌دهد دانش حاصل از ثبت‌های قبلی هنگام سازگار کردن مدل با فرد دیگری به کار رود. در نتیجه، پرسش علمی تنها شباهت تصویر نهایی به عکس اصلی نیست؛ مقدار داده تازه‌ای که برای رسیدن به نتیجه مفید لازم است نیز اهمیت پیدا می‌کند.
یک ساعت داده تازه
پژوهشگران می‌گویند یک ساعت داده fMRI از فرد جدید، نتیجه‌ای قابل مقایسه با روش‌های قبلیِ آموزش‌دیده بر حدود چهل ساعت ثبت فراهم کرده است. این مقایسه به طراحی آزمایش توصیف‌شده مربوط می‌شود و به معنای آشکار شدن خودکار هر فکر با یک اسکن معمول بالینی نیست.
گروه همچنین نمونه‌های تصویری مقایسه‌ای منتشر کرده و از عملکرد بهتر نسبت به روش‌های مبنا در هفت شاخص از هشت شاخص خبر می‌دهد. این سنجه‌ها جنبه‌های متفاوت شباهت را ارزیابی می‌کنند. نمی‌توان آنها را به یک درصد دقت عمومی تبدیل کرد یا نشانه دسترسی نامحدود به افکار دانست. بررسی خطاها و جزئیات هر بازسازی همچنان ضروری است.
آزمایش دقیقا چه چیزی را نشان می‌دهد
این پژوهش درباره تصویرهایی است که به شرکت‌کنندگان نشان داده شده و فعالیتی که هنگام دیدن آنها ثبت شده است. از آن نمی‌توان توانایی بازیابی آزادانه خاطرات، نیت‌ها یا افکار بیرون از این تکلیف را نتیجه گرفت. قانع‌کننده بودن یک تصویر تولیدشده نیز تضمین نمی‌کند که هر جزئیات آن با صحنه اصلی مطابق باشد.
دستاورد این گروه اسرائیلی در ترکیب اطلاعات ساختاری و معنایی و کاهش داده لازم برای سازگاری فردی است. وایزمن پژوهش را در سپتامبر معرفی کرده بود؛ گزارش ۱۸ اکتبر دوباره به آن توجه می‌دهد، نه اینکه تاریخ آغاز کار یا انتشار قبلی آن را تغییر دهد.
نمونه‌ها و مقایسه‌های منتشرشده، نتایج مشخصی برای ارزیابی علمی فراهم می‌کنند. ادامه پیشرفت به وفاداری بازسازی و انتقال‌پذیری نتایج میان افراد و شرایط آزمایش وابسته است. نتیجه روشن اما محدود است: مسیر آزمایشی تبدیل فعالیت دیداریِ اندازه‌گیری‌شده مغز به تصویر بهتر شده، بی‌آنکه دستگاهی برای خواندن همه زندگی ذهنی انسان اثبات شده باشد.
