این طرح با عنوان «وضعیت هنرها» چند نوع داده متفاوت را کنار هم قرار میدهد. ارزیابی موزهها، روایت مصاحبهشوندگان، فهرست رویدادها و یک نظرسنجی ابزارهای یکسانی نیستند و نباید نتایج آنها به عنوان یک شاخص واحد برای تمام جامعه هنری ارائه شود.
ارزیابی 40 موزه
براساس توضیح اتحادیه ضد افترا، بخش مربوط به موزهها 40 موسسه را با مشارکت هیاتی 15 نفره بررسی کرده است. دوازده موزه در پایینترین رتبه و یک موزه در بالاترین رتبه قرار گرفتهاند. این رتبهبندی براساس معیارهای همین پروژه انجام شده است.
سازمان اعلام کرده که 23 موزه در فرایند بررسی مشارکت داشتند. تفاوت میزان مشارکت اهمیت دارد، زیرا اطلاعات حاصل از همکاری مستقیم یک موسسه ممکن است با اطلاعات در دسترس درباره موسسهای که همکاری نکرده متفاوت باشد. رتبهها نباید بدون اشاره به روش و محدودیتهای ارزیابی خوانده شوند.
روایت هنرمندان و موارد ثبت شده
پژوهش همچنین روایتهایی از حوزه نشر و اجراهای هنری ارائه میکند. گزارش از 65 مورد در 41 محل سخن میگوید، اما قرار گرفتن یک رویداد در این فهرست به خودی خود به معنای اثبات تخلف قانونی یا صدور حکم علیه برگزارکننده نیست.
مصاحبهها میتوانند تجربه افراد را روشن کنند، اما انتساب دقیق همچنان ضروری است. زمانی که شخصی علت کنار گذاشته شدن خود را هویت یهودی یا ارتباط با اسرائیل میداند، باید روشن باشد که این ارزیابی اوست، مگر آنکه اسناد مستقلی علت تصمیم را ثابت کرده باشند.
محدودیت نظرسنجی
نظرسنجی ماه ژوئیه این پروژه شامل 951 بزرگسال بوده است. اتحادیه ضد افترا به صراحت گفته که این نمونه نماینده کل جمعیت آمریکا نیست. بنابراین نمیتوان درصدهای حاصل از آن را مستقیما به نگرش همه آمریکاییها یا تمام فعالان هنر تعمیم داد.
اندازه نمونه به تنهایی مشکل نمایندگی را برطرف نمیکند. شیوه انتخاب پاسخدهندگان و چارچوب پژوهش بر معنای نتیجه اثر میگذارد. توصیف دقیق این بخش آن است که پاسخهای گروه مورد مطالعه را نشان میدهد، نه سنجشی قطعی از کل کشور.
منبع یافتهها و ادامه بررسی
تایمز آو اسرائیل درباره انتشار این پروژه گزارش داده است، اما دادههای اصلی همچنان متعلق به اتحادیه ضد افترا هستند. پوشش رسانهای مستقل از انتشار گزارش با بازبینی مستقل تکتک مصاحبهها، رتبهها و موارد فهرست شده تفاوت دارد.
گزارش تازه مبنایی برای طرح پرسشهای مشخص از موسسات هنری و بررسی شواهد هر پرونده فراهم میکند. برای رسیدن به نتیجه درباره موارد مورد اختلاف، پاسخ افراد و موسسات مربوط و مدارک تکمیلی اهمیت دارند. آنچه اکنون تایید شده انتشار پژوهش و چارچوب اعلام شده آن است، نه اثبات یکسان تمام ادعاهای گردآوری شده.