تاریخ مسابقه و زمان اعلام‌شده
شرکت زمان‌سنجی Sportstats تاریخ مسابقه در هاوایی را ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ ثبت کرده است. در برخی گزارش‌های اسرائیلی، تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶، یعنی روز انتشار خبر، دیده می‌شود. تاریخ محلی مسابقه را باید از زمانی که خبر آن در اسرائیل منتشر شد جدا کرد.
زمان ۱۶ ساعت و ۳۳ دقیقه و ۵۴ ثانیه در گزارش شوونگ به تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶ و گزارش جوییش کرونیکل به تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ آمده است. تطبیق آن با نتیجه نهایی انفرادی برگزارکننده ممکن نشد. بنابراین این زمان به گزارش‌های رسانه‌ای نسبت داده می‌شود و نتیجه رسمی با تأیید مستقل تلقی نمی‌شود.
توصیف شتوندا به‌عنوان نخستین اسرائیلی دارای قطع پا که در کونا به پایان رسیده نیز متعلق به همین گزارش‌هاست. این ادعا به مسیر مشخص قهرمانی جهان در هاوایی مربوط است، نه همه مسابقات سه‌گانه یا آیرونمن در جهان.
از بیت‌حانون تا یادگیری دوباره راه رفتن
شتوندا در نوامبر ۲۰۲۳ در انفجاری در بیت‌حانون مجروح شد که چهار همرزمش در آن جان باختند. شوونگ تاریخ حادثه را ۱۰ نوامبر ۲۰۲۳ ذکر کرده است. او در گفت‌وگویی با ماکو، منتشرشده در ۲۱ اوت ۲۰۲۶، درباره قطع پای راست و توان‌بخشی طولانی پس از آن توضیح داد.
ماکو او را رزمنده دوودوان معرفی کرد و از انجام ۱۹ عمل جراحی خبر داد. شتوندا در مصاحبه N12 به تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۲۶ گفت پس از بستری، به توان‌بخشی در تل هاشومر منتقل شد و یادگیری دوباره راه رفتن را آغاز کرد. هدف‌های ورزشی بزرگ‌تر بعدا شکل گرفتند.
روایت او با بازیابی توانایی‌های پایه آغاز می‌شود، نه برنامه تمرین سه‌گانه. او برای N12 از پیاده‌روی در ایسلند و صعود به کلیمانجارو گفت. این مراحل، تجربه شخصی او هستند و نباید آنها را پیش‌بینی پزشکی یا مسیر الزامی برای دیگر مجروحان دانست.
سه رشته با تجهیزات سازگارشده
مسیر کامل شامل ۳٫۸ کیلومتر شنا، ۱۸۰ کیلومتر دوچرخه‌سواری و ۴۲٫۲ کیلومتر دویدن است. تغییر رشته همچنین به تغییر تجهیزاتی نیاز دارد که ورزشکار در آب، روی دوچرخه و هنگام ماراتن استفاده می‌کند.
شوونگ گزارش داد شتوندا با وسیله‌ای سازگار با پروتزش رکاب زد و برای دویدن از پروتز ویژه بدون مفصل زانو استفاده کرد. این رسانه همکاری او با مربی، توم مرمرلی، و حضورش در پروژه «قدم به قدم» سازمان «بلو اخاد» را شرح داد. او پیش از کونا، در آوریل ۲۰۲۶ یک مسابقه نیمه‌آیرونمن را در والنسیا تمام کرده بود.
شنا برای او معنای دیگری هم داشت. در مصاحبه ماکو به تاریخ ۲۱ اوت ۲۰۲۶، آب را محیطی آرامش‌بخش توصیف کرد که در آن بر فکرها و تنفسش تمرکز می‌کند. به گفته او، حرکت بدون پروتز، عصا یا ویلچر احساس ویژه‌ای از استقلال ایجاد می‌کند.
یاد چهار همرزم در دل هدف ورزشی
در مصاحبه‌ای قدیمی‌تر که شوونگ در گزارش کونا نقل کرده، شتوندا توضیح می‌دهد بخشی از انگیزه‌اش انجام کارهایی است که دوستان جان‌باخته‌اش دیگر نمی‌توانند انجام دهند. او گفته پرچم یگانش را با نام‌ها و عکس‌های آنها به مسابقات می‌برد.
به این ترتیب، هدف ورزشی او به یادبودی شخصی پیوند خورده است. گذشتن از خط پایان، فقدان چهار همرزم یا روند توان‌بخشی را پاک نمی‌کند. می‌توان این دستاورد را به رسمیت شناخت، بدون آنکه زمان مسابقه به معیاری برای ارزش یا بهبود دیگر کهنه‌سربازان تبدیل شود.
جایگاه ورزش در توان‌بخشی
مراکز «بیت هلوحم» سازمان جانبازان ارتش اسرائیل، ورزش را با توان‌بخشی و حمایت اجتماعی ترکیب می‌کنند. گزارشی در جروزالم پست، منتشرشده در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، توضیح داد ورزش سازگارشده چگونه به بازگشت به فعالیت و گاهی رقابت کمک می‌کند.
آن گزارش به ایدو کاندر پرداخت که او هم در نوامبر ۲۰۲۳ در بیت‌حانون مجروح شده بود. کاندر پس از توان‌بخشی و بازگشت تدریجی به دوچرخه‌سواری و دویدن، در فوریه ۲۰۲۶ مسافت پنج کیلومتری در برنامه ماراتن تل‌آویو را تمام کرد. سپس سه‌گانه در مسافت المپیکی را هدف گرفت.
کاندر تأکید کرد توان‌بخشی خطی و یکنواخت نیست. رسیدن شتوندا به پایان مسیر کونا نیز حاصل تلاش مستمر، تجهیزات سازگارشده و حمایت بود. این یک هدف شخصی تحقق‌یافته است، نه تعریفی از اینکه توان‌بخشی موفق برای هر فرد دیگری باید چگونه باشد.
