این پیشنهاد بر تجهیزات، تخصص و زیرساخت‌های پژوهشی مورد نیاز توسعه‌دهندگان آینده سامانه‌های همجوشی تمرکز دارد. به ارزیابی وزارتخانه، توانمندی‌های اسرائیل در لیزر، الکترونیک، مواد پیشرفته، هوش مصنوعی و رباتیک می‌تواند در زنجیره تأمین بین‌المللی این حوزه جای بگیرد؛ از جمله از طریق تأمین قطعات پروژه‌هایی که خارج از اسرائیل ساخته می‌شوند.
سه بودجه با هدف‌های متفاوت
کوچک‌ترین گزینه، گسترش مؤسسه اسرائیلی همجوشی هسته‌ای و پلاسمای داغ است. وزارتخانه هزینه آن را ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون شکل طی پنج سال برآورد می‌کند. این منابع برای پژوهش دانشگاهی، بورسیه و آموزش متخصصان در نظر گرفته شده و فعالیت‌های موجود را گسترش خواهد داد.
گزینه دوم، ایجاد یک مرکز تخصصی پژوهش همجوشی با سرمایه‌گذاری برآوردی ۵۰۰ میلیون تا یک میلیارد شکل در پنج تا هفت سال است. وزارتخانه تمرکز بر حوزه‌های دارای مزیت رقابتی اسرائیل، ایجاد مسیرهای تأمین مالی عمومی و خصوصی و دسترسی دانشگاه‌ها و صنعت به زیرساخت ملی، از جمله SARAF، را پیشنهاد می‌کند.
برنامه ملی گسترده‌ترین گزینه است
فراگیرترین پیشنهاد، سرمایه‌گذاری یک تا دو میلیارد شکل در هفت تا ده سال است. این مسیر، نهاد هماهنگ‌کننده ملی، ارتقای تأسیسات پژوهشی و برنامه‌های جامع آموزش دانشگاهی را شامل می‌شود. همچنین امکان ایجاد یک راکتور آزمایشی در اسرائیل را از طریق همکاری بین‌المللی بررسی خواهد کرد.
این موارد، گزینه‌های یک سند راهبردی برای دریافت نظر عمومی هستند، نه اعلام تخصیص بالاترین بودجه. صفحه مشورت وزارتخانه، ۱۰ دسامبر را آخرین مهلت ارائه دیدگاه‌ها تعیین کرده است. بنابراین پژوهشگران و شرکت‌ها فرصت رسمی دارند درباره جهت‌گیری پیشنهادی و دامنه فعالیت‌های آینده نظر بدهند.
تخصص اسرائیلی فراتر از ساخت یک راکتور
وزارتخانه چند مسیر ورود به صنعت را مشخص می‌کند: لیزر، الکترونیک فرکانس رادیویی، الکترونیک قدرت، مواد، رباتیک و هوش مصنوعی. منطق صنعتی سند این است که قابلیت‌های ایجادشده برای کاربردهای دشوار دیگر می‌توانند به محصولات و قطعات مورد نیاز پروژه‌های همجوشی جهان تبدیل شوند.
رویترز نیز دو شرکت اسرائیلی فعال در این زمینه را معرفی کرده است. nT-Tao یک راکتور فشرده همجوشی توسعه می‌دهد و FusionMantle بر قطعات بخش مرکزی راکتور تمرکز دارد. این رویکردها دو جایگاه متفاوت در یک صنعت را نشان می‌دهند: توسعه سامانه کامل یا تأمین قطعات تخصصی برای سامانه‌های دیگر توسعه‌دهندگان.
به گفته وزارتخانه، بخش برنامه‌ریزی سیاست و راهبرد و دفتر دانشمند ارشد، گزارش را مشترکا تهیه کرده‌اند. به این ترتیب، چارچوب پیشنهادی پرسش‌های راهبرد صنعتی و پژوهش علمی را کنار هم می‌گذارد؛ هم فناوری‌هایی که اسرائیل می‌تواند عرضه کند و هم تخصص لازم برای توسعه آنها.
افق تجاری و کارهایی که باید پیش از آن انجام شود
همجوشی هنگام ترکیب هسته‌های اتمی سبک، انرژی آزاد می‌کند؛ همان فرایندی که انرژی خورشید را تأمین می‌کند. وزارتخانه آن را هم منبع احتمالی برق آینده و هم بازاری صنعتی برای تأمین‌کنندگان اسرائیلی می‌داند. از این رو پیشنهادهای سرمایه‌گذاری، علاوه بر توسعه شرکت‌ها، نیروی انسانی و تأسیسات پژوهشی را نیز پوشش می‌دهند.
طبق پیش‌بینی وزارتخانه، نخستین نیروگاه‌های تجاری ممکن است در دهه ۲۰۳۰ به شبکه برق متصل شوند و بازاری بسیار بزرگ‌تر بین سال‌های ۲۰۴۰ تا ۲۰۵۰ شکل بگیرد. اینها برآورد درباره فناوری در حال توسعه هستند، نه جدول زمانی تحویل یا آغاز بهره‌برداری یک نیروگاه اسرائیلی.
اولویت فوری مشخص‌تر است: ایجاد تخصص و مشارکت، در زمانی که توسعه‌دهندگان بین‌المللی فناوری‌ها و تأمین‌کنندگان خود را انتخاب می‌کنند. مشورت عمومی سه سطح متفاوت از بلندپروازی را پیش روی مخاطبان می‌گذارد که از نظر وسعت زیرساخت، آموزش متخصصان و میزان هماهنگی ملی تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
