چه توافقی در تیرانا امضا شد
وزارت دفاع آلبانی اعلام کرد مراسم در مقر ستاد کل نیروهای مسلح برگزار شده است. آربن کینگی، رئیس ستاد کل آلبانی، و جاسپر جفرز، فرمانده نیروی تثبیت بین‌المللی، توافق را امضا کردند. ارمال نوفی، وزیر دفاع، و اریک ونت، سفیر آمریکا در تیرانا، نیز حضور داشتند.
نوفی این توافق را تأکید دوباره آلبانی، به عنوان عضو مؤسس شورای صلح، بر حمایت از تلاش‌های بین‌المللی برای امنیت و ثبات پایدار در غزه توصیف کرد. سخنان او هدف رسمی دولت آلبانی را بیان می‌کند و به معنای تحقق شرایط امنیتی مورد نظر در میدان نیست.
اطلاعیه وزارت دفاع تعداد نیروها، نوع یگان‌ها، تاریخ استقرار یا قواعد استفاده از زور را مشخص نمی‌کند. مدت خدمت نیروهای آلبانیایی و تجهیزات اختصاص‌یافته نیز در آن نیامده است. این جزئیات برای ارزیابی ابعاد عملیاتی مشارکت ضروری خواهد بود و از صرف امضای توافق نمی‌توان آنها را نتیجه گرفت.
تعهدی که پیش از توافق وجود داشت
آلبانی پیش‌تر آمادگی خود برای اعزام نیرو را اعلام کرده بود. گزارش شورای صلح به سازمان ملل، به تاریخ ۱۵ مه ۲۰۲۶، از بیانیه‌ای نام می‌برد که در ۱۹ فوریه ۲۰۲۶ به امضای آلبانی، اندونزی، قزاقستان، کوزوو و مراکش رسید. گزارش همچنین به بررسی مقدماتی محل‌های استقرار در اواخر آوریل اشاره دارد.
بنابراین توافق اعلام‌شده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ مرحله دیگری در رسمی کردن این مشارکت است. اعلام قصد، امضای توافق مشارکت و استقرار عملیاتی سه اقدام جداگانه‌اند. تأیید انجام یکی از آنها به خودی خود نشان نمی‌دهد که دو مرحله دیگر نیز تکمیل شده‌اند.
شورای صلح اعلام کرد آلبانی در کنار کمک‌های مراکش و کوزوو، پشتیبانی از عملیات امنیتی و توان برنامه‌ریزی عملیاتی ارائه خواهد کرد. این اعلام که خبرگزاری JNS نیز در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶ آن را گزارش کرد، نقش مورد انتظار را توضیح می‌دهد، اما زمان ورود نیروهای آلبانیایی به غزه را تعیین نمی‌کند.
خلع سلاح و همکاری با اسرائیل
چارچوب مأموریت بر قطعنامه ۲۸۰۳ شورای امنیت استوار است که در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۵ تصویب شد. این قطعنامه تشکیل نیرویی موقت زیر فرماندهی واحد را با مشورت و همکاری نزدیک اسرائیل و مصر و در چارچوب حقوق بین‌الملل مجاز می‌داند.
وظایف تعیین‌شده شامل کمک به تأمین امنیت مناطق مرزی، حفاظت از غیرنظامیان و عملیات بشردوستانه، و پشتیبانی از آموزش پلیس فلسطینی پس از بررسی صلاحیت نیروهای آن است. مأموریت همچنین بر برچیدن زیرساخت‌های نظامی و تروریستی، جلوگیری از بازسازی آنها و خارج کردن دائمی سلاح گروه‌های مسلح از چرخه استفاده تأکید می‌کند.
این بندها مستقیماً به امنیت اسرائیل مربوط می‌شوند. قطعنامه حضور بین‌المللی را با جلوگیری از بازسازی توان نظامی سازمان‌های تروریستی پیوند می‌دهد و تنها یک حضور نمادین را توصیف نمی‌کند. با این حال، صدور مجوز روی کاغذ نشان نمی‌دهد که خلع سلاح در میدان انجام شده یا به سطح مورد نیاز رسیده است.
چه پرسش‌هایی همچنان بی‌پاسخ است
قطعنامه ۲۸۰۳ خروج ارتش اسرائیل را نیز به پیشرفت در تثبیت امنیت و خلع سلاح مرتبط می‌کند. معیارها، مراحل و جدول زمانی باید میان طرف‌های دخیل توافق شود. این متن باقی ماندن حضور در یک حریم امنیتی را تا رفع خطر بازگشت تهدید تروریستی مجاز می‌داند. اعلام آلبانی تغییری در این شرایط ایجاد نمی‌کند.
مجوز کنونی شورای صلح و حضور غیرنظامی و امنیتی مرتبط با آن تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۷ اعتبار دارد و تابع تصمیم‌های بعدی شورای امنیت است. این تاریخ پایان دوره مجوز موجود است، نه زمان اعلام‌شده برای آغاز یا خاتمه خدمت نیروهای آلبانیایی.
تحول تازه، توافق رسمی مشارکت کشوری است که قبلاً وعده کمک داده بود. تأثیر امنیتی آن به تعداد نیروها، مسئولیت‌ها و ترتیبات استقرار وابسته است؛ جزئیاتی که در اطلاعیه مشخص نشده‌اند. امضا به تشکیل مأموریت کمک می‌کند، اما به تنهایی ثابت نمی‌کند که جایگزین امنیتی عملی برای حاکمیت حماس از هم‌اکنون فعال شده است.
