تفاوت مهم است: ایجاد مبنای تحریم‌های آینده یک بخش، به معنای افزودن خودکار همه شرکت‌های آن به فهرست تحریم نیست.
اختیارات تازه و اهداف مشخص
خزانه‌داری اعلام کرد دو تصمیم بخشی بر اساس فرمان اجرایی ۱۳۹۰۲ درباره خودرو و راه‌آهن ایران صادر کرده است. اعلامیه همچنین تحریم‌هایی بر پایه اختیارات موجود در دیگر فعالیت‌های صنعتی، از جمله فلزات، دارد.
واشنگتن می‌گوید هدف، محدود کردن درآمد و شبکه‌های پشتیبان حکومت ایران است. اتهام دور زدن تحریم‌ها و حمایت از سپاه پاسداران، دلایلی است که دولت آمریکا برای این اقدام ارائه می‌کند.
خودروسازان و شرکت‌های ریلی
اهداف خودرویی شامل ایران خودرو، سایپا و چند تولیدکننده مرتبط است. در بخش ریلی، شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی، شرکت قطارهای مسافری رجا و شرکت حمل‌ونقل ریلی نام برده شده‌اند.
این دامنه، فشار را از صادرات نفت به صنایعی می‌کشاند که مسافر و کالا جابه‌جا می‌کنند، به تولید کمک می‌کنند و درآمد داخلی می‌سازند. اقدام، توقف فوری کارخانه یا قطار را ثابت نمی‌کند. اثر آن به تأمین‌کنندگان، منابع مالی، میزان آسیب‌پذیری و امکان جایگزینی روابط هر شرکت بستگی دارد.
تأمین‌کنندگان خارج از ایران
خزانه‌داری همچنین تأمین‌کنندگان و نهادهای مرتبط در امارات، ترکیه، هنگ‌کنگ، چین، اندونزی و آلمان را نام برده است. نقش‌های ادعایی متفاوت‌اند و نباید همه را یک شبکه یکپارچه با فعالیت یکسان توصیف کرد.
برخی تحریم‌ها به فعالیت در بخش یا روابط تأمین مربوط می‌شود و برخی به فعالیت‌های صنعتی یا مالی دیگر. توضیح این تفاوت‌ها دقیق‌تر از فرض متهم شدن همه نهادها به رفتار یکسان است.
اقدام چه چیزی را تغییر می‌دهد؟
این تصمیم خطر تحریم در معاملات بخش‌های تعیین‌شده را گسترش می‌دهد و جداگانه روابط با طرف‌های تحریم‌شده را محدود می‌کند. وضعیت هر معامله به اختیار مربوط، قواعد مالکیت و مجوزها یا استثناهای قابل اعمال بستگی دارد.
اعلامیه مرحله تازه‌ای در تلاش آمریکا برای انزوای اقتصادی ایران است، اما خسارت آینده را اندازه‌گیری نمی‌کند. پژوهش ارائه‌شده پاسخ همه شرکت‌های متأثر را پیدا نکرده است. میزان اختلال باید با داده‌های بعدی تجارت، تأمین مالی و فعالیت عملیاتی سنجیده شود.
