موشه فایگلین در پاسخ به پرسشی درباره تصویر بین‌المللی اسرائیل، جایگاه کسانی را که درباره آن داوری می‌کنند به چالش کشید. رهبر حزب زهوت در مصاحبه پیوست که زیرنویس انگلیسی دارد، می‌گوید مسئله اصلی این است که مردم در خارج از اسرائیل کدام طرف را انتخاب می‌کنند و انتخاب آنها از نگاه اسرائیلی‌ها چگونه دیده می‌شود.
او گفت: "مسئله این نیست که شما ما را چگونه می‌بینید؛ مسئله این است که ما شما را چگونه می‌بینیم." این تغییر زاویه، انتقاد او از افرادی در کانادا و اروپا را به سخنانش درباره مرجعیت اخلاقی و سپس هشداری برگرفته از کتاب مقدس پیوند می‌دهد.
پرسش درباره اعتبار، پاسخ درباره مسئولیت
مصاحبه‌کننده پرسید آیا تصویر اسرائیل در اروپا، کانادا و ایالات متحده برای او اهمیت دارد. او تصویر اسرائیل و روابطش با این کشورها را، بنا بر ارزیابی خودش، در پایین‌ترین سطح توصیف کرد و پرسید آیا این موضوع فایگلین را نگران می‌کند.
فایگلین نه برنامه‌ای برای بهبود روابط عمومی ارائه کرد و نه با استناد به آمار نظرسنجی، ارزیابی مصاحبه‌کننده را رد کرد. او جهت داوری را تغییر داد. در پاسخ او، رفتار مردم خارج از اسرائیل در کنار نظرشان درباره این کشور قرار گرفت و انتخاب‌های خود آنها به موضوع گفت‌وگو تبدیل شد.
این تفاوت، هسته استدلال اوست. مصاحبه‌کننده درباره پیامدهای تصویر اسرائیل در خارج سؤال می‌کند. فایگلین می‌پرسد منتقدان از کجا مرجعیت اخلاقی می‌گیرند و آیا پیش از پذیرفتن داوری آنها به‌عنوان معیاری برای اسرائیل، نباید موضع و همراهی‌های خودشان را نیز بررسی کرد.
کانادا و اروپا در مرکز پاسخ
او مطابق متن زیرنویس انگلیسی گفت: "وقتی می‌بینم مردم شما در کانادا و اروپا با هم حرکت می‌کنند و در طرف اسلامو-نازی قرار می‌گیرند، شما اینجا در اسرائیل تصویر بسیار بدی دارید."
این اتهام، توصیف خود فایگلین از افرادی است که به آنها انتقاد می‌کند. در این کلیپ، راهپیمایی، سازمان یا رویداد مشخصی نام برده نمی‌شود. بااین‌حال، موضعی که او می‌خواهد بیان کند روشن است: از نظر او، طرفی که این افراد انتخاب کرده‌اند مهم‌تر از نارضایتی آنها از اسرائیل است.
او همچنین مخاطبانی را که داوری‌شان در گفت‌وگو اهمیت دارد تغییر می‌دهد. پرسش با نگاه ناظران در کشورهای غربی به اسرائیل آغاز می‌شود. پاسخ او اسرائیلی‌ها را نیز وارد بحث می‌کند؛ مردمی که از دید او حق دارند متقابلا همان ناظران را بر اساس مواضع و رفتارشان ارزیابی کنند.
به همین دلیل استفاده او از عبارت "تصویر بسیار بد" معنا دارد. فایگلین همان زبان مربوط به اعتبار و تصویر عمومی را که در سؤال آمده، درباره منتقدان به کار می‌برد. در چارچوب استدلال او، قرار داشتن در خارج از اسرائیل کسی را از پاسخگویی اخلاقی معاف نمی‌کند.
منظور از دیوان عالی اخلاقی بین‌المللی چیست؟
فایگلین سپس برای استدلال خود مبنایی دینی و ملی ارائه می‌کند. او مردم اسرائیل را که به گفته‌اش "اینجا در سرزمین کتاب مقدس" هستند، دیوان عالی واقعی بین‌المللی از نظر اخلاقی می‌نامد. این توصیف را باید در چارچوب دیدگاه او درباره منشأ مرجعیت اخلاقی خواند.
این عبارت در سخنان او یک استعاره است، نه نام یک نهاد قضایی یا اشاره به حکم دادگاه. او با این تعبیر توضیح می‌دهد که چرا افکار عمومی خارج از کشور را حکم نهایی درباره اسرائیل نمی‌داند. نقطه اتکایی که معرفی می‌کند، مردم اسرائیل و پیوند آنها با این سرزمین در کتاب مقدس است.
این بخش همچنین جمله بعدی او درباره اینکه "ما شما را چگونه می‌بینیم" توضیح می‌دهد. او بر وجود دیدگاهی مستقل برای داوری درباره دیگران تأکید می‌کند. در این گفت‌وگو از مصاحبه‌کننده نمی‌خواهد تصویر اسرائیل را بهتر کند، بلکه از مخاطبان او می‌خواهد موضع خودشان و معنای آن را بررسی کنند.
هشداری از کتاب مقدس در پایان گفت‌وگو
مصاحبه با استناد فایگلین به کتاب مقدس پایان می‌یابد: "کسانی که تو را برکت دهند، برکت خواهند یافت و کسانی که تو را نفرین کنند، نفرین خواهند شد." سپس مردم کانادا و سراسر جهان را مخاطب قرار می‌دهد و می‌پرسد کدام مسیر را برای خود انتخاب می‌کنند.
او می‌گوید: "آیا در کنار فرزندان خدا هستید یا نه؟ این مشکل شماست، نه من." زبان دینی بخشی از استدلال خود اوست. فایگلین این انتخاب را مسئولیتی اخلاقی با پیامدهای معنوی معرفی می‌کند، نه صرفا محاسبه‌ای برای رسیدن به پوشش رسانه‌ای مثبت یا وجهه بهتر.
سخنان پایانی، مسیری را که گفت‌وگو طی کرده کامل می‌کند. پرسش درباره نگرانی او از نگاه خارجی‌ها به چالشی برای کسانی تبدیل می‌شود که آن نگاه را شکل می‌دهند. او مسئولیت بازاندیشی را متوجه منتقدان می‌کند و از آنها می‌خواهد ببینند موضعشان درباره خودشان چه می‌گوید.
پیام فایگلین در سراسر این گفت‌وگوی کوتاه ثابت می‌ماند: از نظر او، انتقاد خارجی به‌خودی‌خود مسئله اخلاقی را حل نمی‌کند. اسرائیلی‌ها نیز می‌توانند بپرسند چه کسانی آنها را داوری می‌کنند، این افراد کنار چه کسانی ایستاده‌اند و آیا آن داوری اصلا شایسته پذیرفته شدن هست یا نه.
